Baudelaire

Eit typisk klassisk Parismotiv? Jo. Her henta frå Paris, 1950, photo by Mark Kauffman.

Det er ikkje alle omsetjingar og omdiktingar til norsk som er norsk, som blir norsk. Og det er synd. Charles Baudelaire skreiv boka Det ondes blomster (på norsk) første gong i 1857. Boka blei kanskje den mest vidgjetne diktboka i verdslitteraturen etter bibelen. Vi opnar da diktversjonen som vi valde frå 2011, gjort på norsk av Kjell Nilsen, og les frå børjan i – franske – Les Fleurs du mal:

Hald fram å lesa Baudelaire

Eit strategisk område i Noreg: Innlandet

Ja. Vi dreg kjensel på Hans Børli (som levde 1918 – 1989). Utsnitt av foto NTB Scanpix. 

Hovudsakleg: – Hans Børli var en av våre viktigste og mest populære lyrikere etter den 2. verdenskrig. Han ble landskjent som “skogens dikter”(…), fortel Norsk biografisk leksikon – ved Truls Gjefsen.

Innlandet? Her har eg i første omgang konsentrert meg om det fylket som, før samanslåinga med Oppland, heitte Hedmark:

Den viktige kommunen Hamar har satsa på kulturhus, eit av dei største i landet. Ikkje for sterkt av meg å hevde at Hamar iallfall er blitt sjølve sentret for forsking på nyare norsk poesi.

Hald fram å lesa Eit strategisk område i Noreg: Innlandet

Sett frå innsida

og i Profilsk tilbakeblikk

Sophus Bugges hus til venstre. Niels Treschows hus til høgre. Blindern for meg. Eg song og spelte nede i kjellaren på Niels Treschows hus, og hadde teori i ellevte etasje. I første etasje hadde tidsskriftet Profil kontor ei tid. Foto: Ola Sæther

Ein ung og målmedviten redaksjon toga inn i Profillokala på Blindern i 1966. Dei var for ein del ferdig med utdanninga og hadde nye mål. Unge som ville ha noko å seie og alt var i gang med å gje ut bøker. Dei gjorde ikkje opprør mot sine eigne foreldre (om nokon skulle tru det), men det unge miljøet reagerte samla mot somme sure aviskritikarar som var litt eldre.

Hald fram å lesa Sett frå innsida

Tørkesommar

(men ikkje ørken)

Foto: Gorm Kallestad/NTB scanpix

Tørka har hatt mange fasar. Dette i artikkelen er mest om dei tidlege fasane, da eg observerte ein del ting midt i juli. Vel. I byrjinga vatna vi f.eks plena annankvar kveld etter gjeldande regel. Deretter forsvann likevel mesteparten av det grøne graset bortsett frå det grøne friske på skuggesida av huset. Dette graset greier seg og lever kanskje på doggen som fell om natta (og ikkje sola tar).

Hald fram å lesa Tørkesommar

Harrykongane

Kjære nære lesar,

Eg lovte deg usminka rapport om ekte harrytur. Men med pc-maskina mi fekk eg dessverre tekniske vanskar, og eg budde meg på å skrive til deg med penn, rett og slett; men så var da iallfall epost-fila mi i stand, slik at eg forsto at eg kunne sende fiktivt eit brev til meg sjølv og ta utskrift frå fila “sendt” og leggje i konvolutt på post-i-butikk til deg (som aldri bruker epost).

Foto: Telemarksavisa i mars dette året.
Hald fram å lesa Harrykongane

Mindre sykling før snøen?

“Syklar til jobb” er tittelen. 
Foto: Morgenbladet

Det går mot den mørke tida. Vi sat og diskuterte, eit par kompisar og eg. For ein gongs skyld var emnet dikt, eit emne som eg no har følgd i mange tiår, medan dei andre to, etter kvart i livet, har konsentrert seg meir om romanfronten. Så kom vi, på grunn av meg, inn på sykkeldikt  generelt, eit tema som eg også har skrive om fleire gonger. Da synte det seg at oversikta mi over produserte sykkeldikt var langt mindre enn det eg trudde sjølv. For iallfall finst kjende utanlandske klassikarar enno i omløp syklande (når vi tyr til nettet): Jamfør franske Yves Montand på Youtube La bicyclette … Sykkeldikta er fleire enn eg trudde.

Hald fram å lesa Mindre sykling før snøen?