Ikke-kone-brevene

Ei ny norsk diktsamling, konstruert av tre lange brevliknande dikt, byrjar med å presentere tilhøvet mellom to elskande som bur på få kvadratmeter:

 1.
 Pre-Schengen. Vi
 kunne ikke reise noe
 sted sammen; ikke mer
 utenlands enn til
 akvariet i Bergen, hvor
 vanntankenes [i]camera
 obscura[/i] ikke tillot
 så mye som en drøm om
 havene utenfor. Riker
 var formet i bildet av
 ditt fravær, akkurat som
 leiligheten min var delirisk
 med ditt plutselige
 nærvær, med bryster,
 nakke, lår og kone-
 nykker ñ en fullblods
 hustru med sysaker
 og hoftevrikk, aldri mer
 enn fire meter
 unna, 14 m2, inkl.
 bad. Inkl. kjøkken, Inkl.
 seng. Inkl. komfyr.
 Kofferter. Fjernsyn.
 Bøker. De indre
 grensene i Èn svimlende
 sirkel omkring vårt
 nye samliv.
 (…)

Diktsamlinga byggjer på Schengenkonvensjonen for EU (med norsk tilslutning i 2001). Schengenkonvensjonen skaper fri grensepassasje utan personkontroll for borgarane i Schengen-området, men har strenge kontrollar og restriksjonar overfor menneske utanfor dette området. Dette tyder ulike køyrereglar for den norske mannlege eg-personen i dikta, som reiser mykje, og det kvinnelege motstykket – frå Accra i Ghana, Vest-Afrika.

Dette er blitt ein type interessant konseptuell poesi, som overtydande jamfører og samanfører det intime personlege planet med det bastante samfunnsmessige og storpolitiske kartet. Forfattaren, Rune Berglund Steen, leverer ei av dei mest solide diktdebutane i 2009. Tittel: Pre-Schengensekvens Ikke-kone-brevene

Ps: Thomas Marco Blatt i Dagbladet har ein annan innfallsvinkel til Ikke-kone-brevene .

Ein tanke om “Ikke-kone-brevene”

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *