Til hovedsiden
  Heim  >  Nytt 2017  2016  2015  2014  2013  2012  2011  2010  2009  2008  2007  2006  2005  2004 
 Aug  Jul  Jun  Mai  Apr  Mar  Feb  Jan 

Nytt Aug 2017

Ariana Reines
Mandag 21.

Diktkammeret ekspenderer
Søndag 20.

Fullt i gang igjen
Mandag 14.

Stein Mehren igjen
Mandag 7.

Kysten mot vest og sør
Tirsdag 1.

Mandag 21. August 2017

Ariana Reines

Den amerikanske poeten Ariana Reines er i Noreg og opptrer saman med Julian Talamantez Brolaski, som også er amerikanar. På torsdag (24. august) er dei på Gran i Hadeland, på Glasslåven kl 20.

Leif Høghaug har invitert dei til kunstsentret Glasslåven til dels fordi han er samfunnskritisk, trur eg, og dei amerikanske poetane insisterer på det samfunnskritiske.

Ariana Reines er også performancekunstnar og dramatikar. Men lyrikk da; slik er første side av ei bok på norsk, ei bok som rommar eit dikt på nesten nitti sider av amerikanske Ariana Reines, diktet blei skapt i rus:


Her om kvelden
då eg ikkje fekk sove
attmed deg og eg
sa eg hadde lyst til å gråte
og du sa eg burde gjere det
og eg såg ned og pusta
og så gret eg
og du prøvde å ta på meg
og du gjorde det
og du prøvde å kysse meg
og du gjorde på ein måte det
og eg var så redd
for at eg elskar deg og du ikkje elskar meg
eg følte meg dum då eg tok på meg buksene
og eg følte meg dum då eg gjekk inn på naborommet for å hente boka mi
Beware of Pity av Stefan Zweig
(eg hadde lese forordet til deg
då eg framleis trudde vi kom til å knulle)
og eg følte meg dum då døra di
slamra for høgt bak meg
men då nattelufta slo mot meg
var eg letta.



Også neste side i boka, der langdiktet held fram med ny utvikling av tilhøvet mellom dei to, blei eg freista til å kopiere for deg som lesar:


Du les mykje. Du har ein hunger.
Eg likar det. Hungeren din gjer
at du legg merke til ting.
Du må ha langt merke til at eg følte meg dum
at eg følte meg hjelpelaus.
Kvinner.
Eg veit ikkje, Jake.
Eg forstår meg ikkje på kvinner.
Akkurat no føler eg meg som ei.
Eg veit ikkje kva kvinner vil ha
Men eg veit at dei eg likar
ikkje er sånne hurper
som legg ein arm rundt deg
(i dette scenarioet er du
den yngre kvinna)
og seier Du kjem til eit tidspunkt i livet.
Faen ta dei, dritkjerringar
som prøver å forgifte fortvilte jenter
med sitt resignerte og stusslege syn på verda.
Kvinner. Dei er nøydde til å kjenne begjær.
Eg óg. Eg er nøydd til å kjenne det.
Og eksen din, eller kanskje de er saman igjen
eg veit ikkje, Emma. Eg las noko av det ho skreiv
til deg då eg braut meg inn på gmail-kontoen din (---)



Ja, orda er altså opningssider på diktbok, ei bok med tittel Coeur de Lion, som rommar eit einaste dikt, eit langdikt forfatta på engelsk i 2007, skrive på berre to og ei halv veke og dertil «gjeve ut» ein månad etter den raske skrivinga. Ei «bok som tilstår alt», står det i bakside-teksten pluss i etterordet frå norske Anna Kleiva, som har gjendikta til munnleg norsk etter den engelske originalen og fått verket utgjeve i år, her i landet.

(Blant anna dette som står her, skreiv eg på nettet i 2015 om Coeur de Lion.)